Thumbnail
  • ძველი "ჩაკვე" ბრუნდება  - ამას ყველა ხედავს და ყველას უხარია
  • მარტის პლეი ოფისთვის მისი კარგ ფორმაში ყოფნა უმნიშვნელოვანესია
  • გიორგი ჩაკვეტაძე ჟურნალისტ რატი შელეგიას ყველაფერზე გულახდილად ესაუბრა

მოედანს მიღმა ისეთივე წყნარია, როგორიც ჩრდილოეთ ლონდონის პატარა დასახლება ენფილდი - რამდენიმე თვეა, გიორგი ჩაკვეტაძე სწორედ იქ ცხოვრობს. სახლიდან უოტფორდის სტადიონამდე მისასვლელად ნახევარი საათი სჭირდება, მერე კი... მორიდებული ხასიათი „ვიკარიჯ როუდის“ გასახდელში რჩება და ინგლისური ფეხბურთის კიდევ ერთი „ჯორჯი“ „ჩრდილოელების“  სამხრეთული ტექნიკით მოჯადოებას იწყებს...

ყველამ იცის, რომ ჩაკვეს არც ჟურნალისტებთან ხშირი ურთიერთობა უყვარს და არც - ბევრი ლაპარაკი, თუმცა „ევროპოპმა“ ექსკლუზიური ინტერვიუს უფლება მიიღო და გიორგის ლონდონის ჩრდილოეთ გარეუბანში ვესტუმრეთ. საზარდულის მცირე ტრავმის გამო, 24 წლის ქართველმა ჩემპიონშიპის მეორე მატჩიც გამოტოვა, მაგრამ სანერვიულო არაფერია - ჩაკვე მოედანს უკვე მომდევნო ტურში უნდა დაუბრუნდეს. 

გიორგი ჩაკვეტაძე: საზარდულის არეში დისკომფორტი ვალიადოლიდში, ესპანეთთან მატჩის პირველი ტაიმის დასრულებისას ვიგრძენი. ინგლისში აღარ შევუწუხებივარ, მაგრამ „ლესტერთან“ თამაშისას, ტკივილმა ისევ იჩინა თავი. მცირე დაზიანება მაგნიტურ-რეზონანსულმა კვლევამაც დაადასტურა, თუმცა, საგანგაშო არაფერია - მოედანს სავარაუდოდ საუთჰემპტონთან მატჩისთვის დავუბრუნდები. 

europop: ჯანმრთელობას გისურვებ, ინტერვიუსთვის გმადლობ და... პირველი კითხვაც ამ თემაზე იყოს: რატომ არ უყვარს გიორგი ჩაკვეტაძეს მედიასთან ურთიერთობა?

ჩაკვეტაძე: ყურადღების ცენტრში ყოფნა დისკომფორტს მიქმნის, არც ბევრი ლაპარაკი მიყვარს. მთავარი მიზეზები, ალბათ, ეს არის. ოქტომბერში, უოტფორდის ოფიციალურმა ვებგვერდმაც ძლივს დამითანხმა ინტერვიუზე - ლამის, ძალით შემიყვანეს სასაუბროდ.

europop: საზარდულის მცირე ტრავმა არ შევიმჩნიოთ - კარგია, რომ მოედანს უახლოეს დღეებში დაუბრუნდები, მაგრამ მთლიანობაში, როგორ ფიზიკურ და მენტალურ კონდიციაში ხარ? ოპერაციის და სარეაბილიტაციო პერიოდის შემდეგ, კარიერის რა ეტაპზეა დღეს გიორგი ჩაკვეტაძე?

ჩაკვეტაძე: რთული პერიოდი გავიარე... ტრავმის გამო, თითქმის სამი წელიწადი გამიცდა, ძალიან ხშირად, მარტოს მივარჯიშია. არადა, ძალიან რთულია, როცა ხედავ, რომ მთელი გუნდი მოედანზე ვარჯიშობს, შენ კი ისევ დარბაზში ხარ და უმეტეს დროს ტრენაჟორებთან ატარებ... საბედნიეროდ, ამ ყველაფერმა უკვე ჩაიარა, დღეს, ამაზე აღარ ვფიქრობ, დიდი ხანია ტრავმას აღარ შევუწუხებივარ და თანდათანობით, ძველ ფიზიკურ კონდიციებსაც ვიბრუნებ. ასე ვიტყვი: დაახლოებით 80%-ით, ჩაკვე  უკვე დაბრუნებულია და ყველაფერს გააკეთებს, ფორმა სრულად რომ აღიდგინოს!

'ყურადღების ცენტრში ყოფნა დისკომფორტს მიქმნის, არც ბევრი ლაპარაკი მიყვარს'

europop: მთელი საქართველო ამას ელის! ბოლო პერიოდში ხასიათის გამოკეთებაც აშკარად გეტყობა, ტრავმის შემდგომი პერიოდისგან განსხვავებით, მოედანს მიღმაც გაცილებით ლაღი და მხიარული ხარ და ბუნებრივია, განწყობა შენს თამაშზეც აისახება.

ჩაკვეტაძე: როცა სპორტსმენი სათანადო ფიზიკურ კონდიციაში არ არის და ძველებურად აღარც სხეული „მიჰყვება“, კარგ ხასიათზე ვერაფრით იქნება... ალბათ, ეს თამაშზეც მეტყობოდა ხოლმე. ბოლო რამდენიმე თვეა, აღარაფერი მაწუხებს, ხასიათიც გამომიკეთდა და ბედნიერი ვარ, როცა ვთამაშობ. მით უმეტეს - ჩვენი ნაკრებისთვის!

europop: გეტყობა, რომ ისევ თავისუფლად თამაშობ, შებოჭილი აღარ ხარ! არავის გვინდა, კიდევ ვნახოთ ისეთი ჩაკვე, როგორსაც სარეაბილიტაციო პერიოდში ვხედავდით, თუნდაც - ჰამბურგში ყოფნისას...

ჩაკვეტაძე: გერმანიაში თამაშისას ბოლომდე არც ფიზიკურად ვიყავი მზად... ინგლისში კი აქაური ფიზმომზადებაც მომიხდა, ყველანაირად მეხმარებიან, ვიტამინების მიღებაც დავიწყე, სავარჯიშო პროცესს კიდევ უფრო მეტ ყურადღებას ვუთმობ. მთლიანობაში, ეს ყველაფერი ძალიან დამეხმარა, განვითარების ახალ ეტაპზე ვარ და მიხარია, თუ ამას თქვენც ამჩნევთ.

europop: ცხადია, ვამჩნევთ. მეტიც, გულშემატკივრის უმეტესობა უკვე დაბეჯითებით ამტკიცებს, რომ... ჩაკვე დაბრუნდა!  ვიცი, რომ ბოლომდე მზად ჯერ არ ხარ, მაგრამ მაინც - რით განსხვავდება „ძველი“ და ახლანდელი გიორგი ჩაკვეტაძე? გარდა იმისა, რომ ასაკი და გამოცდილება მოგემატა, იგრძნობა, რომ პოსტტრავმულმა პერიოდმა მენტალურადაც გაგაძლიერა.

ჩაკვეტაძე: მადლობა ყველას, ვისაც ჩემი სჯერა და ეიმედება... მართალი ხართ, ტრავმის შემდგომმა პერიოდმა ფსიქოლოგიურადაც გამაძლიერა, რაღაცებს სხვანაირად შევხედე... დღეს, მზადებასაც ბევრად მეტ დროს ვუთმობ. აუცილებლად უნდა ვახსენო ის ხალხი, ვინც კარიერის რთულ ეტაპზე დამეხმარა. თუნდაც - ჯაბა და კაშო „სლოვანში“ ყოფნისას და ბევრი სხვა. კანკავამ და კაშიამ ჯერ ხომ იმით გამაოცეს, რამდენს ვარჯიშობენ, მაგრამ რაც მთავარია, უმაგრესი ადამიანები არიან, ყველანაირად დამეხმარნენ, სულ ჩემს გვერდით იყვნენ...

'დაახლოებით 80 %-ით, ჩაკვე  უკვე დაბრუნებულია. ვარჯიშის ინტენსივობა მკვეთრად გავზარდე და ვცდილობ,  ძველი ჩაკვე მალე 100 %-ით დაბრუნდეს'

ჩემს დაბრუნებაში ვლადიმერ ვაისსაც დიდი როლი აქვს - სლოვანში წასვლამდე, უგუნდოდ ვიყავი, არც ვიცოდი, სად წავიდოდი. რაღაც ვარიანტები იყო, მაგრამ საინტერესო არაფერი... თუნდაც ამერჩია რომელიმე კლუბი, სავარაუდოდ, საკმარისი სათამაშო დრო არ მომეცემოდა და ყველაფრის თავიდან დაწყება მომიწევდა. ამიტომ გადავწყვიტე, წავსულიყავი მწვრთნელთან, რომელიც კარგად მიცნობს. კლუბში, სადაც ჩემი მეგობრები თამაშობენ. სანამ ჩვეულ ფიზიკურ კონდიციას და თავდაჯერებას დავიბრუნებდი, მჭირდებოდა კლუბი, სადაც ნდობა და ნაცნობი ატმოსფერო დამხვდებოდა. ვაისმა ძალიან დიდი შანსი მომცა და მიხარია, რომ მეტ-ნაკლებად, მეც გავუმართლე ნდობა. 

europop: კანკავა ახსენე: უკვე არაერთხელ დავრწმუნდით, რომ მისთვის ძალიან ნაადრევი იყო სანაკრებო კარიერის დასრულება. ნაკრებმა ვერაფრით მოახერხა ჯაბას სრულფასოვნად შემცვლელის მოძებნა. შეტევის წამოწყებას, მეტ-ნაკლებად, ვახერხებთ, მაგრამ ჩამშლელი საყრდენის ნაკლებობა თვალშისაცემია... მესმის, რომ ეს კითხვა სხვა რესპოდენტებს უფრო ეკუთვნით, მაგრამ ამ თემაზე შენი აზრიც მაინტერესებს.

ჩაკვეტაძე: ჯაბა ძალიან მნიშვნელოვანი ფეხბურთელი იყო ჩვენი ნაკრებისთვის, გუნდის გული და სული. ყველა მატჩში ბოლომდე იხარჯებოდა და ამას ყველა ხედავდა... რაც შეეხება კითხვის პასუხს, ბოლო პერიოდში, საქართველოს ნაკრების ნახევარდაცვა შეიცვალა: უფრო შემტევი ფეხბურთის თამაშს ვცდილობთ, პასებით ამოვდივართ დაცვიდან შეტევაში...

europop: გულშემატკივარი დიდხანს ელოდა ჩაკვეტაძე-კვარაცხელიას დუეტს... ბოლო მატჩებმა გვაჩვენა, რომ თქვენი ერთად თამაში არათუ შესაძლებელი, ძალიან შედეგიანიცაა!

ჩაკვეტაძე: აქამდე, ფორმაში არ ვიყავი, არც ბევრი სათამაშო დრო მქონდა... ვილი სანიოლი კი სულ ამბობს, რომ სჭირდება მოთამაშეები, რომლებიც კლუბებში სტაბილურად თამაშობენ. „სლოვანში“ გადასვლამდე, მხოლოდ ერთი მატჩი ვითამაშე გიბრალტართან და მერე საერთოდ აღარც მომიწია. რაც შეეხება ჩემი და კვარას დუეტს, ხვიჩაზე, როგორც ფეხბურთელზე ახალი რა უნდა ვთქვა?! კარგად შევეწყვეთ, კარგად ვუგებთ ერთმანეთს და იმედია, ასე გაგრძელდება...

ალბათ ყველასათვის საყვარელი მომენტი, რომელიც ჩაკვეს "სავიზიტო ბარათად" იქცა

europop: გერმანიაში გატარებული რამდენიმე თვე გავიხსენოთ:  ვიცი, რომ ჰამბურგში მწვრთნელის ფაქტორი იყო გადამწყვეტი, მაგრამ... ჯერ ის ვთქვათ, რატომ შეაჩერე არჩევანი ამ კლუბზე და რატომ ვერ შეძელი შესაძლებლობების სრულად გამოვლენა?

ჩაკვეტაძე: ჰამბურგში გადავედი იმიტომ, რომ იმ ეტაპზე სხვა რეალური წინადადება არ ყოფილა. თავიდან, 2-3 მატჩი ნორმალურად ვითამაშე, მერე კი კოვიდ-19 დამიდასტურდა...  წარმოიდგინეთ - ერთკვირიანი კარანტინი ხუთშაბათს დავასრულე, პარასკევს ვივარჯიშე და... ერთი დღის ნავარჯიშები, შაბათს ძირითად შემადგენლობაში მათამაშა. ფიზიკურად ძალიან სუსტად ვიყავი და რა გასაკვირია, რომ იმ მატჩში კარგად ვერ ვითამაშე. მწვრთნელმა მას შემდეგ გადამისვა ხაზი. თანაც, სულ იმას გაიძახოდა - ჩაკვეტაძე არ ვარჯიშობსო, სხვებმაც აუბეს მხარი - პროფესიონალი არ არისო და სხვ.  

europop: რა, მართლა არ ვარჯიშობდი?!

ჩაკვეტაძე: არამხოლოდ ვვარჯიშობდი - 100%-ით ვიხარჯებოდი! შეგიძლიათ, ეს ინფორმაცია ჩემს ყოფილ თანაგუნდელებთან გადაამოწმოთ. ვვარჯიშობდი კიდეც და არც რეჟიმი დამირღვევია. ყველაზე მეტად სწორედ იმაზე მწყდებოდა გული, დაუმსახურებლად რომ მბრალდებოდა უდისციპლინობა და უპასუხისმგებლობა.

europop: თუ არ ვცდები, ბოლოს, ასეთივე მდგომარეობა იყო გენტშიც…

ჩაკვეტაძე: დიახ, ჰამბურგში გადასვლამდე, მსგავსი სახის პრობლემა გაჩნდა გენტის თავკაცთანაც. ეს მით უფრო გასაკვირია იმის გათვალისწინებით, რომ სწორედ ჰეინ ვანჰეზებრუკი დამხვდა გუნდში 2017 წელს - ბელგიაში პირველად ჩასულს. მას შემდეგ, ვანჰეზებრუკმა ერთი წელი ანდერლეხტში იმუშავა, 2020 წელს კი გენტში დაბრუნდა. პრობლემები 2021 წელს, საბერძნეთთან მატჩის შემდეგ დაიწყო. იქამდე ჩვეულებრივად ვვარჯიშობდი, ზედიზედ რამდენიმე მატჩიც ვითამაშე და ნაკრების შეკრებაზე წავედი. ეროვნული გუნდიდან დაბრუნების შემდეგ (ის მატჩი საბერძნეთთან 0:2 წავაგეთ ბათუმში), ზედიზედ ორ მატჩში დავრჩი განაცხადს მიღმა და ბუნებრივია, მწვრთნელს მივაკითხე -  რა ხდება-მეთქი?  ნაკრებში 60 წუთი ითამაშე და მხოლოდ 6 კილომეტრი ირბინე - ეს საკმარისი არ არის  და განაცხადში ამიტომ ვერ ხვდებიო! არადა, რა შუაში იყო სანაკრებო მატჩი, როცა კლუბში კარგად ვთამაშობდი?! აღარც მათამაშებდა და არც სალაპარაკოდ მიჩერდებოდა -  2-3 კვირა უშედეგოდ ვდიე...

გიორგი ჩაკვეტაძე ჰამბურგში თამაშისას

კარგა ხნის შემდეგ, თვითონ მოვიდა სალაპარაკოდ და მე ვუთხარი უარი - ახლა რაღაზე უნდა ვილაპარაკოთ, თუ სათქმელი გქონდა, აქამდე რა გიშლიდა ხელს-მეთქი?! მჭირდები, ჩემს გუნდში უნდა იყო, თუ გენტიდან წახვალ, შეცდომას დაუშვებო. ორი თვეა, განაცხადშიც არ შეგყავარ და ამას როგორ მეუბნები-მეთქი? თამაშს ვინ ჩივის - ვარჯიშის დროს, როცა გუნდი 10-10-ზე თამაშობდა, მე ცალკე მიშვებდა ხოლმე, მარტოს რომ მერბინა... კლუბის პრეზიდენტს არ უნდოდა, ჩემი გაშვება, მაგრამ უკვე აუტანელი იყო ასეთ სიტუაციაში ყოფნა და აგენტებს ვუთხარი  - შანსი არ არის, აქ აღარ დავრჩები-მეთქი!  სწორედ ამ დროს გამოჩნდა ჰამბურგის ვარიანტი და წავედი.

europop: ნანობ, 2017 წელს გენტზე რომ შეაჩერე არჩევანი? სხვა კლუბების ინტერესიც ხომ იყო, მათ შორის - მიუნხენის ბაიერნის.

ჩაკვეტაძე: იყო რამდენიმე ვარიანტი, ასევე ბაიერნის ინტერესიც, მაგრამ დღესაც მიმაჩნია, რომ ბელგიურ კლუბში გადასვლით შეცდომა არ დამიშვია: 18 წლის ვიყავი და ბაიერნში საკმარისი სათამაშო პრაქტიკა არ მექნებოდა, დიდი ალბათობით, მაინც იჯარის წესით გამიშვებდნენ სხვა კლუბში.

europop: თუმცა, კონტრაქტში ხომ ჩაიწერებოდა, რომ თამაშის შანსი მატჩების გარკვეულ რაოდენობაში მაინც გექნებოდა...

ჩაკვეტაძე: ვერ გეტყვით, შემოთავაზებული კონტრაქტის დეტალები არ ვიცი... თუმცა, მთავარი ის არის, რომ მაინც ვერ წავიდოდი, რადგან ექვსი თვით ადრე, უკვე გენტთან კონტრაქტზე მქონდა ხელი მოწერილი. ბელგიაში წასვლას არ ვნანობ - დიდი გამოცდილება მივიღე. თუ სწორად მახსოვს, ზედიზედ ოცდაათი (!) მატჩი ვითამაშე  სასტარტო შემადგენლობაში და ტრავმა რომ არა, ყველაფერი სხვაგვარად იქნებოდა. 

europop: ტრავმის ეპიზოდი დღემდე გახსენდება ხოლმე?

ჩაკვეტაძე: სენტ ტრუიდენთან ვთამაშობდით სტუმრად, ხელოვნურსაფარიან მოედანზე: ფეხი ამიცურდა და მუხლში ტკივილი ვიგრძენი. თამაში კი გავაგრძელე, მაგრამ მატჩისშემდგომმა გამოკვლევამ აჩვენა, რომ სერიოზული ტრავმა მიმიღია... მამშვიდებდნენ - საოპერაციო არ არისო, 6 თვე ვიწვალე, ვითომ, ვთამაშობდი კიდეც, გოლიც გავიტანე. საქართველოს ნაკრების ექიმი მერაბ ვარძუკაშვილი თავიდანვე მეუბნებოდა - ქირურგიული ჩარევა აუცილებელიაო, მაგრამ იმდენად არ მინდოდა დაჯერება, რომ ოპერაცია გარდაუვალი იყო, დრო გამყავდა. საბოლოოდ, ოპერაციას მაინც ვერ გადავურჩი.   

'კანკავამ და კაშიამ ჯერ ხომ იმით გამაოცეს, რამდენს ვარჯიშობენ, მაგრამ რაც მთავარია, უმაგრესი ადამიანები არიან, ყველანაირად დამეხმარნენ, სულ ჩემს გვერდით იყვნენ…'

europop: ინგლისში თამაში ჩემი ოცნება იყოო: ეს სიყვარული პატარა ასაკიდან მოგყვება? 

ჩაკვეტაძე: ბავშვობაში, რონალდოს ხათრით სულ ვუყურებდი მანჩესტერის მატჩებს. ახლაც მახსოვს - არსენალს საოცარი ჯარიმა გაუტანა... უფრო სწორად, იქამდე რონალდინიოს ტექნიკური თამაში მომწონდა - ეზოში ჩავდიოდი და მისი ფინტების გამეორებას ვცდილობდი. მაგრამ მერე კრიშტიანო გამოჩნდა და მას შემდეგ, სულ ვოცნებობდი ინგლისში თამაშზე. პრემიერლიგაში არ ვარ, ჩემპიონშიპის კლუბში ვთამაშობ, მაგრამ ესეც ხომ ინგლისური ფეხბურთია?

europop: ძალისმიერი, სწრაფი და ხისტი თამაში - ბრიტანულ ფეხბურთზე პირველი ეს გვახსენდება. რას ელოდი და რეალურად რა დაგხვდა ინგლისის რანგით მეორე დივიზიონში?

ჩაკვეტაძე: ველოდი, რომ იქნებოდა უხეში, ხისტი თამაში, მუდმივი მოძრაობა და ბრძოლა, გრძელი გადაცემები... მთლიანობაში, ასეც არის. თუმცა, მომწონს, რომ უოტფორდი არ თამაშობს „კლასიკურ“ ინგლისურ სტილში, ტექნიკური ფეხბურთის თამაშს ვცდილობთ - შეტევაში პასებით ასვლას, ბურთის „გაგორებას“, მოკლე პასებით და ა.შ.

europop: ტრავმის შემდეგ, ბელგიასა და გერმანიაში გატარებული უიღბლო თვეების ფონზე, ინგლისური ფეხბურთის ტემპის გაძლება არ გაგიჭირდა?

ჩაკვეტაძე: სხვათა შორის, არ გამჭირვებია. თანამედროვე სისტემები ყველაფერს ითვლის და როცა ნახულობდნენ სტატისტიკას, ვინ რამდენს დარბის, სამეულში ყოველთვის ვიყავი! მწვრთნელებიც სულ მაქებდნენ - ყოჩაღ, კარგად ვარჯიშობო და მართლაც ასეა - რთული წლების შემდეგ, ვცდილობ, დაკლებული ამოვქაჩო, დაკარგული კონდიცია რაც შეიძლება სწრაფად აღვიდგინო. ვარჯიშის ინტენსივობა მკვეთრად გავზარდე და ვცდილობ,  ძველი ჩაკვე მალე დაბრუნდეს! უოტფორდში ორჯერ უკვე დავიწყე ძირითად შემადგენლობაში და მე-60 წუთამდე ვითამაშე, ამას სანაკრებო მატჩებიც დაემატა და თანდათანობით, დავუბრუნდები ოპტიმალურ ფორმას. საზარდულის მცირე ტრავმამ ცოტათი კი შემაფერხა, მაგრამ რას ვიზამთ. მთავარია, რომ სერიოზული არაფერია და ვარჯიშს მალე განვაახლებ.

europop: ოპერაციამდე, ფლანგზე მეტ დროს ატარებდი, შეტევაშიც უფრო აქტიური იყავი და გოლის ავტორადაც უფრო ხშირად გხედავდით. ახლანდელი გიორგი ჩაკვეტაძე კი, პირველ რიგში, შეტევის წამოწყებასთან, უზუსტეს პასებთან ასოცირდება... ბოლო მატჩებში გამთამაშებლის ამპლუასაც ირგებ - ყოველ შემთხვევაში - ნაკრებში ასეა.

ჩაკვეტაძე: კლუბშიც და ნაკრებშიც ერთ პოზიციაზე ვთამაშობ. სანიოლის ტაქტიკაც ერთ საყრდენს მოიაზრებს, წინ ორი ვდგავართ, რაც წინ და უკან ძალიან ბევრ სირბილს მოითხოვს. სხვათა შორის, ორიოდე თამაში უოტფორდშიც ვითამაშე ფლანგზე. ჩემთვის ყველაზე კომფორტული პოზიცია? 10 ნომერი - ცენტრში, თავდამსხმელის უკან, თუმცა, როცა საქართველოს ნაკრები ამ ტაქტიკით არ თამაშობს, იქ ვდგავარ, სადაც მწვრთნელი მეუბნება.

europop: უოტფორდის მთავარ მწვრთნელზე - ვალერიენ ისმაელზე რას იტყვი? ბუნდესლიგის კლუბების (მათ შორის - ბაიერნის) გარდა, უთამაშია მშობლიურ საფრანგეთში და ინგლისში, ბოლოს კი თურქულ ბეშიქთაშს წვრთნიდა. ისმაელი და ვილი სანიოლი თანაგუნდელები იყვნენ - ამ თემაზეც გილაპარაკიათ?

ჩაკვეტაძე: დიახ, სანიოლთან მოკითხვას მაბარებს ხოლმე. ისმაელი ძალიან კარგი, ყურადღებიანი მწვრთნელია, ხშირად მელაპარაკება, რჩევებს მაძლევს. რაც მთავარია, მენდობა და ამას სულ უსვამს ხაზს. ნოემბრის სანაკრებო მატჩებიდან დაბრუნების შემდეგაც მელაპარაკა და მითხრა - შენი თამაშით  კმაყოფილი და ბედნიერი ვარო! ვიცი, რომ სულ უყურებს ჩემს თამაშს - როცა დარიგებებს მაძლევს, ნაკრების მატჩებიდანაც მაჩვენებს ხოლმე ჩემი თამაშის ეპიზოდებს და მეუბნება - რა დროს ვითამაშე სწორად, როდის შევცდი და ა.შ. მწვრთნელისგან დიდ ნდობას და მხარდაჭერას ვგრძნობ, ფეხბურთელისთვის კი ეს ძალიან მნიშვნელოვანია! 

europop: მიმდინარე სეზონში რა არის უოტფორდის მიზანი? 

ჩაკვეტაძე: ამ ეტაპზე, მიზანი პლეი-ოფში მოხვედრაა. ჩემპიონშიპი სპეციფიკური ტურნირია - შეიძლება, სატურნირო ცხრილის ბოლოში იყო, მაგრამ რამდენიმე მოგებით ლიდერთა ზონას მიუახლოვდე. წლევანდელი სეზონი ცუდად დავიწყეთ, თუმცა, ბოლო რვა მატჩიდან მხოლოდ ერთი წავაგეთ, ისიც - ლიდერ ლესტერთან, ამჟამად (ჰალთან მატჩის შედეგი გათვალისწინებული არ არის. - ავტ.) მე-13 ადგილზე ვართ და პლეი-ოფის ზონას მხოლოდ 5 ქულით ჩამოვრჩებით. უახლოესი ოთხი მატჩი ჩემპიონშიფის ლიდერებთან გვიწევს და ეს შეხვედრები ბევრ რამეს გამოაჩენს. კარგი გუნდი გვყავს, „სწორ“ ფეხბურთს ვთამაშობთ და იმედი მაქვს, ასეც გაგრძელდება. 

europop: ინგლისელი ფანების ამბავი კარგად ვიცით: კონკრეტულად უოტფორდის გულშემატკივრებზე რას იტყვი?

ჩაკვეტაძე: საშინაო მატჩების დროს, „ვიკარიჯ როუდზე“ სულ მოდის მინიმუმ 20 000 ქომაგი. გასვლით თამაშებზეც ბევრი მოგვყვება ხოლმე. ძალიან მაგარი ფანები გვყავს, ჩემს მიმართ კი, პირველივე დღიდან პოზიტიურად არიან განწყობილი. 

europop: ვიცი, რომ ხშირად გეხმიანება შოთა არველაძე. შოთა ბრიტანულ ფეხბურთს მოთამაშის თვალთახედვიდანაც  კარგად იცნობს და მწვრთნელადაც უმუშავია ჩემპიონშიპის კლუბში. რას გეუბნება ხოლმე?

ჩაკვეტაძე: შოთას აქ ყველა იცნობს. ჩამოსულიც იყო ჩემთან და მხარდაჭერისთვის კიდევ ერთხელ ვეუბნები მადლობას! ამიხსნა, როგორი სპეციფიკა აქვს აქაურ ფეხბურთს, რას მივაქციო განსაკუთრებული ყურადღება. ინგლისურ ფეხბურთთან სწრაფ ადაპტაციაში მისი რჩევებიც ძალიან დამეხმარა. 

europop: რა არის მთავარი განსხვავება ჩემპიონშიპსა და ბელგიის „ჯუპილერლიგას“ შორის?

ჩაკვეტაძე: ბელგიური კლუბების უმეტესობა, ყოველ შემთხვევაში - წამყვანი ექვსეული, ცდილობს, შედეგს ტექნიკური, სანახაობრივი თამაშით მიაღწიოს, ბურთი „გააგოროს“. ინგლისში კი, როგორც უკვე ვთქვით, ასეთი მცდელობა ნაკლებია - კლუბების უმეტესობა ძალისმიერ, ხისტ ფეხბურთს თამაშობს. 

europop: ქართველი ფეხბურთელებიდან, ინგლისელები ყველაზე ხშირად ვისზე გელაპარაკებიან - არველაძეზე, ქინქლაძეზე, თუ - კვარაცხელიაზე?

ჩაკვეტაძე: ყველაზე ხშირად მაინც ქინქიზე! ეგ კი არა, ვარჯიშებზე რამდენიმე მოწინააღმდეგე თუ მოვატყუე, უოტფორდის ერთ-ერთი დამხმარე მწვრთნელი, მეც დამიძახებს ხოლმე - „ჯორჯი ქინქლაძე ხარო!“ (იცინის). 

'ყველაზე მეტად სწორედ იმაზე მწყდებოდა გული, დაუმსახურებლად რომ მბრალდებოდა უდისციპლინობა და უპასუხისმგებლობა'

europop: კვარაზე არ გელაპარაკებიან?

ჩაკვეტაძე: უოტფორდის მეკარეების მწვრთნელები იტალიელები არიან. ერთ-ერთი მათგანი სულაც ნეაპოლიდანაა... ხომ ხვდებით, ყველაზე ხშირად ხვიჩაზე ვინ მელაპარაკება? როცა კვარას თამაშებია, სულ ვლაპარაკობთ ხოლმე - ასე ითამაშა, ის გააკეთა...

europop: კვარა და მესამე ყვითელი ბარათი... ამბავი, რომელსაც, მარტის ბოლომდე ვერ მოვინელებთ. არადა, შენც ხომ ორი გაფრთხილება გქონდა?! 

ჩაკვეტაძე: დიახ, ორი ყვითელი ბარათი მქონდა და ვალიადოლიდში მესამე გაფრთხილება რომ მიმეღო, პლეი ოფის ნახევარფინალს მეც გამოვტოვებდი.

europop: ესპანეთთან მატჩის წინ, ამ თემაზე არავის ულაპარაკია? 

ჩაკვეტაძე: თამაშამდე არავინ ვიცოდით... მე შოტლანდიასთან მატჩის წინ მითხრეს - ორი ყვითელი ბარათი გაქვს და ფრთხილად იყავი, ესპანეთთან მატჩის გამოტოვება არ მოგიწიოსო. მაგრამ თუ ბარათების რაოდენობა ერთა ლიგის პლეი ოფზეც იმოქმედებდა, არავინ ვიცოდით, ყველა ჩვენგანისთვის სამწუხარო მოულოდნელობა გამოდგა. 2020 წელს სხვანაირი წესი მოქმედებდა, მაგრამ შეუცვლიათ.

europop: ეროვნული გუნდისთვის ყველა ფეხბურთელი მნიშვნელოვანია, მაგრამ, ალბათ, ხვიჩას დისკვალიფიკაციის ამბავი განსაკუთრებულად განიცადეთ...

ჩაკვეტაძე: კვარას შესაძლებლობებიც ყველამ ვიცით და ისიც, რამდენად მნიშვნელოვანი მოთამაშეა ჩვენი ნაკრებისთვის. მისი არყოფნა ძალიან დააკლდება გუნდს. 

europop: ერთად იყავით, როდესაც დისკვალიფიკაციის ამბავი დადასტურდა?

ჩაკვეტაძე: ამ საკითხს ესპანეთთან თამაშის მეორე დღეს, აეროპორტისკენ მიმავალ გზაზე ვაზუსტებდით. წინა პლეი ოფში იგივე წესი არ ყოფილა და ველოდით, რომ სამწუხარო ინფორმაცია არ დადასტურდებოდა, მაგრამ... თვითმფრინავში ასვლის შემდეგ გავიგეთ, რომ ლუქსემბურგთან ხვიჩას გარეშე უნდა ვითამაშოთ. ძალიან დასანანი ამბავი მოხდა, ყველას ძალიან დაგვწყდა გული, მაგრამ ისე უნდა ვითამაშოთ, რომ კვარა ფინალში დაგვეხმაროს!

კვარა და ჩაკვე კვიპროსთან მატჩში

europop: ბოლო წლებში, ლუქსემბურგის ნაკრების პროგრესი თვალსაჩინოა. საერთოდაც, ევროპაში, ფაქტობრივად, აღარც დარჩა ნაკრები, რომელთან უპირობო მოგებაც გარანტირებული აქვს ვინმეს, მით უმეტეს -  საქართველოს ნაკრებს. განსაკუთრებული მობილიზება გვმართებს!   

ჩაკვეტაძე: არ იქნება მარტივი თამაში. ლუქსემბურგი აღარ არის ისეთი სუსტი, როგორიც, თუნდაც 3-4 წლის წინ იყო. ვერც ნახევარფინალში გახვალ შემთხვევით. ყველა გუნდს შეუძლია, ერთ კონკრეტულ მატჩში ყველაფერი ჩადოს და ნებისმიერი მეტოქე დაამარცხოს. არამხოლოდ ჩვენთვის, ნახევარფინალი ლუქსემბურგელებისთვისაც უდიდეს შანსია და მოსაგებად ყველაფერს გააკეთებენ. თუმცა, მასპინძლები ვართ და გამარჯვების გარდა, სხვა ვერსიას არც განვიხილავთ! ბოლომდე უნდა დავიხარჯოთ და ვითამაშოთ კვარასთვის, ჩვენი სამშობლოსთვის, გულშემატკივრისთვის... მჯერა, რომ „დინამო არენაზე“, ჩვენი გულშემატკივრის მხარდაჭერით, აუცილებლად უნდა გავიდეთ ფინალში. სხვა გზა არ გვაქვს!

'ჩემთვის ყველაზე კომფორტული პოზიცია? 10 ნომერი - ცენტრში, თავდამსხმელის უკან'

europop: 2020 წლის 12 ნოემბერს, ჩრდილოეთ მაკედონიასთან ავადსახსენებელ მატჩში, ტრავმის გამო არ გითამაშია. გულწრფელად გვითხარი: იმ დიდი იმედგაცრუების და კრიტიკის ფონზე, რაც მაკედონიასთან წაგებას მოჰყვა, ოდესმე გაგივლია გულში - კარგია, რომ არ ვითამაშეო?! თუ პირიქით - დარწმუნებული ხარ, რომ  ჩაკვესთან ერთად, ყველაფერი სხვაგვარად იქნებოდა?

ჩაკვეტაძე: 12 ნოემბერს ბელგიაში ვიყავი და ტელევიზიით ვუყურე ჩრდილოეთ მაკედონიასთან მატჩს. ვერ ვითამაშებდი, მაგრამ ძალიან მინდოდა თბილისში, ბიჭებთან ერთად ყოფნა. სამწუხაროდ, პანდემიის გამო დაწესებული შეზღუდვების გამო, კლუბმა არ გამიშვა... მე რომ ტრავმა არ მქონოდა, კვარა და შენგელა თამაშის წინ არ გამოკლებოდნენ ნაკრებს, შესაძლოა, ყველაფერი სხვანაირად დასრულებულიყო. მაგრამ, სამწუხაროდ, ყველაფერი ერთმანეთს დაემთხვა... ურთულესი იყო იმ შედეგის გაცნობიერება, ყველამ ძალიან განვიცადეთ. თუმცა, როგორც ჩანს, ბედისწერა 2024 წლისთვის გვამზადებდა და მაშინ დაკარგულ შანსს ახლა დავიბრუნებთ!  

europop: ჩრდილოეთ ლონდონის წყნარ უბანში მარტო ცხოვრება არ გიჭირს? რით ერთობი ხოლმე თავისუფალ დროს?

ჩაკვეტაძე: ბელგიაში უფროსი ძმაც ჩემთან ერთად იყო და ყველაფერში მეხმარებოდა. უოტფორდში გადასვლის შემდეგ, მარტო ვცხოვრობ, მაგრამ აღარ მიჭირს - მივეჩვიე. თავისუფალ დროს, უმეტესწილად, სახლში ვატარებ. ვარჯიშებს შორის შუალედში, ბიჭებთან ერთად (კვარა, ზუკა და ჩვენი კიდევ რამდენიმე მეგობარი) ონლაინ ვთამაშობ, ძირითადად - Counter strike-ს. 

europop: ცოტა ხნის წინ, გავრცელდა ფოტო, სადაც ჩანს, რომ მგზავრობისას კითხულობ ალბერ კამიუს რომანს „უცხო“... ბოლო წლებში, სპორტსმენების ცხოვრების მთავარი ამბებისა და მოგონებების წიგნად გამოცემაც პოპულარული გახდა  - ყველაზე დიდი ინტერესით რომელი ფეხბურთელის ავტობიოგრაფიას წაიკითხავდი?

ჩაკვეტაძე: დიდი სიამოვნებით წავიკითხავ იბრაჰიმოვიჩის, ზიდანის და რა თქმა უნდა, ჩემი საყვარელი ფეხბურთელის - კრიშტიანო რონალდო ავტობიოგრაფიას! 

europop: იმის მიუხედავად, რომ ევროპა არაბეთზე გაცვალა?! ისე, ხუმრობის გარეშეც გკითხავ: რას ფიქრობ ტენდენციაზე, როცა ძალიან დიდი ანაზღაურების სანაცვლოდ, რონალდოს, მესის, ნეიმარის, ბენზემას მასშტაბის ვარსკვლავები საუდის არაბეთის, აშშ-ისა თუ ჩინეთის კლუბებში მიდიან სათამაშოდ? ამ მოთამაშეების ბიუჯეტს რასაც აძლევს, გასაგებია, მაგრამ ფეხბურთს რას მოუტანს ასეთი ტრანსფერები? 

ჩაკვეტაძე: გლობალურად, ფეხბურთს - კარგს არაფერს. თუ იმას არ ჩავთვლით, რომ „არასაფეხბურთო“ ქვეყნებში სპორტის ამ სახეობის პოპულარობა იზრდება. ფეხბურთელებს ისეთ ანაზღაურებას სთავაზობენ, რთულია უარის თქმა... პირველი ნაბიჯი რონალდომ გადადგა და მიჰყვნენ ნეიმარი, ბენზემა, მანე, მიტროვიჩი, მაჰრეზი, კანტე და სხვები. გასაკვირი არც არის, კარიერის ბოლო წლებში, ფეხბურთელები, რომლებსაც უკვე მოგებული აქვთ მნიშვნელოვანი საკლუბო თუ ინდივიდუალური ტიტულები, ძალიან დიდი ანაზღაურების სანაცვლოდ, თუნდაც საუდის პრო ლიგაში რომ წავიდნენ. მაგრამ ახალგაზრდა მოთამაშეებისთვის ასეთი ტრანსფერები ნაადრევია.  

ჩაკვეტაძის ეს გოლიც დაუვიწყარია

europop: ...„ფეხბურთელებზე ზოგჯერ ამბობენ - ჭკუა ფეხებში წასვლიაო. მცდარი აზრია! ჭკუა ყოველთვის თავში რჩება, ფეხები მას ხელს არ უშლის. მაგრამ როცა თავშივე იზღუდება ჭკუა, ფეხებიც ვერ დაემორჩილება ისე, როგორც საჭიროა“ - ამბობდა ანდრო ჟორდანია. პირველი ვინ გახსენდება, როცა „ჭკვიან“ ფეხბურთელებზე ჩამოვარდება ლაპარაკი?

ჩაკვეტაძე: პირლო, ზიდანი, ინიესტა, ბუსკეტსის თამაშიც ძალიან მომწონდა... არაერთი სხვა ფეხბურთელის გახსენებაც შეიძლება. 

europop: ხვიჩა კვარაცხელიაზე ცალკე უნდა გკითხო: წელიწადზე მეტია, ყველგან კვარას სახელი ისმის. სხვა ქართველი ფეხბურთელებისთვის, ეს, ცოტათი გამაღიზიანებელი ხომ არ არის? თუ მხოლოდ მოტივაციაა, შრომისმოყვარეობისა და პროფესიონალიზმის აშკარა მაგალითი, მტკიცებულება, რომ ჩვენც შეგვიძლია უმაღლეს დონეზე თამაში! 

ჩაკვეტაძე: არც წარმომიდგენია და ვერც დავიჯერებ - რომელიმე ქართველ ფეხბურთელს ხვიჩას წარმატება აღიზიანებდეს. პირიქით - მოტივაციაა ჩვენთვისაც და მით უმეტეს - დამწყები ფეხბურთელებისთვის. სულ რაღაც 3-4 წლის წინ, კვარასაც მხოლოდ სპეციალისტების და გულშემატკივრების მცირე რაოდენობა იცნობდა და მოკლე პერიოდში იმდენი შეძლო, მთელი მსოფლიო აალაპარაკა. ხვიჩა კვარაცხელია არის ნათელი მაგალითი, რომ შეგიძლია, ნულიდან დაიწყო და ნიჭის, თავდაუზოგავი შრომის, დისციპლინის ხარჯზე, უმაღლეს მწვერვალებს მიაღწიო.   

europop: ვლადიმირ ვაისი და ვილი სანიოლი - რა არის მთავარი განსხვავება ამ მწვრთნელებს შორის?

ჩაკვეტაძე: ვილი სულ იმაზე აკეთებს აქცენტს, რომ თამაშის დროს, მთელი გუნდი ერთიანი იყოს. სადაც ბურთია, იქ უნდა იყოს ფეხბურთელების უმეტესობაც, არავინ უნდა დააგვიანოს, დისციპლინა უნდა დავიცვათ და ა.შ. რაც შეეხება ტაქტიკურ სხვაობას, ვაისი ოთხი მცველით ათამაშებდა გუნდს, სანიოლი ხუთმცველიან ტაქტიკას ანიჭებს უპირატესობას.

europop: …და ამავდროულად, უფრო შემტევი ფეხბურთის თამაშსაც ცდილობთ, თუმცა, პრესინგში მოიკოჭლებთ... ამას როგორ ახსნი? მწვრთნელი არ ითხოვს თქვენგან პრესინგს, თუ - სანიოლი გავალებთ, მაგრამ თქვენ ვერ ასრულებთ?

ჩაკვეტაძე: გეთანხმებით - სანიოლის გუნდი უფრო მეტს უტევს. ჩვენი ტაქტიკის პლუსად მიმაჩნია ისიც, რომ ბურთს დავიბრუნებთ თუ არა, მთელი გუნდი შეტევაზე გადადის. რაც შეეხება პრესინგს, ბურთის მიღებისთანავე მეტოქე ფეხბურთელებთან მივარდნას დიდად არ ითხოვს ხოლმე ჩვენგან  - ზონაში დგომა გვევალება და ეს ჩვენი პლუსიც არის: კონტრშეტევაზე სწრაფად გადასვლა შეგვიძლია. რამდენჯერმე, ეს ესპანეთთან ბოლო შეხვედრაშიც მოვახერხეთ.

europop: შოტლანდიასთან და ესპანეთთან ნაჩვენები თამაშით კმაყოფილი ხარ?

ჩაკვეტაძე: შოტლანდიასთან კარგად ვითამაშეთ: გუნდი შეტევაშიც კარგად გამოიყურებოდა და უმეტეს ეპიზოდებში, დაცვაშიც კარგად ვიდექით. ბოლო წუთებზე დასანანი ბურთი გავუშვით. სამწუხაროდ, ეს ქართული გუნდებისთვის დამახასიათებელი პრობლემაა - ბოლო წუთებზე, ყოველთვის რაღაც უნდა დაგვემართოს ხოლმე... არც ვიცი, ამას რა დავარქვა - კონცენტრაციის დაკარგვა თუ სხვა რამ. არადა, თითქმის მთელი მატჩის განმავლობაში, ჩვენი გუნდი ძალიან იყო მონდომებული და მობილიზებული - ალბათ, ესპანეთთან კატასტროფული ანგარიშით წაგების დასავიწყებლად... იმ კოშმარული დღის გახსენება აღარც მინდა, მაგრამ ზოგჯერ, ფეხბურთში ასეც ხდება - ჩვენ არაფერი გამოგვდიოდა, სტუმრებს - ყველაფერი. საბედნიეროდ, სარეკორდო სხვაობით წაგების შემდეგ, მომდევნო მატჩებში გაცილებით კარგად ვითამაშეთ. მარტში კი შეცდომების უფლება აღარ გვექნება!   

europop: ვალიადოლიდში გამართულ მატჩზე რას იტყვი?

ჩაკვეტაძე: პირველ ტაიმში „ხოსე სორილიაზეც“ კარგად ვითამაშეთ. სწრაფი კონტრშეტევის შემდეგ, კარგი გოლიც გავიტანეთ. ესპანელებისთვის ბურთის ართმევა  ძალიან რთულია - მუდმივად აქეთ-იქით გადააქვთ და სულ მდევრის როლში ყოფნა, დაღლის გარდა, ფსიქოლოგიურადაც მოქმედებს. შეიძლებოდა, ვალიადოლიდიდან ქულა მაინც წამოგვეღო, მაგრამ არ გაგვიმართლა... განსაკუთრებით უიღბლო საღამო გამოდგა ლოჩოსთვის -  ჯერ საკუთარ კარში ჩაჭრა ბურთი, მოგვიანებით კი, გავის ტრავმასაც მას აბრალებდნენ... სინამდვილეში, ლუკა არაფერ შუაშია - ახალგაზრდა ესპანელი მომდევნო ეპიზოდში დაშავდა.

europop: თბილისში 1:7 წაგებულ შეხვედრას მივუბრუნდეთ: თამაშში მეორე ტაიმიდან ჩაერთე, 49-ე წუთზე, მატჩი ერთადერთი ქართული გოლიც გაიტანე და იმედის ნაპერწკალი გაგვიღვივე, მაგრამ... მე ის უფრო მაინტერესებს, რას გრძნობს ფეხბურთელი, როცა ოთხბურთიანი ჩამორჩენისას შედის მინდორზე?

ჩაკვეტაძე: ძალიან რთულია... შედიხარ და ფიქრობ - 0:4 ვაგებთ, რა უნდა შევცვალო?!  თუმცა, მალევე მოვახერხე გოლის გატანა, ცოტა ხანში, ანგარიშის კიდევ უფრო შემცირების შანსიც გაგვიჩნდა და 2:4-ზე, ვინ იცის, რა მოხდებოდა... სამწუხაროდ, ესპანელების მეხუთე გოლმა საბოლოოდ გაგვტეხა.   

europop: გოლი ყველას უყვარს. მაგრამ შენი სტილის ფეხბურთელისთვის, „დახატული“ პასიც დიდი სიამოვნებაა... რომელი გირჩევნია - გოლი თუ კარგი საგოლე გადაცემა?

ჩაკვეტაძე: ბავშვობიდან მიყვარდა „ასისტის“ გაკეთება... ფეხბურთში, ყველაზე მნიშვნელოვანი გოლია  და მეტოქის კარში ბურთის გატანა მეც მიყვარს, მაგრამ კარგი პასიც დიდ სიამოვნებას მანიჭებს. 

europop: ინტერვიუს ბოლოს, მშობლებზეც მოგვიყევი: მამა, მერაბ ჩაკვეტაძე აფხაზეთიდან არის, ფეხბურთის სტაჟიანი გულშემატკივარია და როგორც ვიცი, მშობლიურ ოჩამჩირეში თამაშობდა კიდეც სამოყვარულო დონეზე. 

ჩაკვეტაძე: მამას ფეხბურთი ძალიან უყვარს და მეც პატარა ასაკიდან დამაინტერესა თამაშით, რომელიც მალევე იქცა ჩემი ცხოვრების მთავარ საქმედ. მაგრამ დედა - მთვარისა რუხაძე უფრო მრავალმხრივი სპორტული ნიჭით გამოირჩეოდა - კარგად თამაშობდა ფეხბურთს, კალათბურთს, სპორტის სხვა სახეობებს. მეუბნება ხოლმე - ფეხბურთელის ნიჭი ჩემგან გადმოგეცაო... 

europop: მამა ხშირად გელაპარაკებათ აფხაზეთზე? 

ჩაკვეტაძე: ძალიან ხშირად... მე 1999 წელს დავიბადე და სამწუხაროდ, მშობლიურ კუთხეში არასდროს ვყოფილვარ, მაგრამ მერაბი ხშირად გვიყვება ხოლმე აფხაზეთზე, მის ულამაზეს ბუნებასა და ზღვაზე, განსაკუთრებულად თბილ ხალხზე... სახლი ოჩამჩირეში, სადაც მამაჩემი გაიზარდა, დღესაც დგას, ოღონდ, ახლა იქ სხვა ოჯახი ცხოვრობს. 

'ყველაზე ხშირად აქ ქინქლაძეზე მელაპარაკებიან'

europop: ემოციურ თემას შევეხეთ... საბჭოთა კავშირის დროს, თბილისის დინამო ქართული სულის, ნიჭის, იდენტობის ერთგვარი სიმბოლო იყო... დღეს, საქართველოს ნაკრებიც და კლუბებიც დამოუკიდებლად ასპარეზობენ, მაგრამ ნაკრების მაისურის მნიშვნელობა ხომ არ გაფერმკრთალებულა? გიორგი ჩაკვეტაძე დღესაც ისეთივე ემოციით ირგებს ნაკრების მაისურს, როგორც პირველად - 2018 წლის 24 მარტს, მისთვის სადებიუტო თამაშის დროს ჩაიცვა?

ჩაკვეტაძე: ყოველ ჯერზე, როცა ნაკრების მაისურს იცვამ, გრძნობ განსაკუთრებულ სიამაყეს, პასუხისმგებლობას, სიხარულს იმის გამო, რომ გაქვს პატივი, შენი სამშობლო წარადგინო საერთაშორისო დონეზე! ბავშვობაში, როცა ნაკრების მატჩებს ტრიბუნიდან ვუყურებდი, მხოლოდ იმაზე ვოცნებობდი - ნაკრების ფორმა ჩამეცვა და დინამოს სტადიონზე მეთამაშა... მაშინ, ვინმეს რომ ეთქვა - ოცნებას რამდენიმე წელიწადში აიხდენო, გიჟად ჩავთვლიდი. ეროვნული გუნდის მაისურით თამაში უდიდესი სიხარულია და ყველა ფეხბურთელს ვუსურვებ, ეს ბედნიერი წუთები ერთხელ მაინც გამოცადოს. 

europop: იშვიათი რესპონდენტი ხარ და გულშემატკივართან „გასაუბრების“ შესაძლებლობაც უნდა მოგცე: რას ეტყვი ქართველ ქომაგს, რომელსაც გამორჩეულად უყვარხარ და ძალიან უხარია შენი დაბრუნება?

ჩაკვეტაძე: პირველ რიგში, დიდ მადლობას - სიყვარულისთვის, რთულ პერიოდში გვერდით დგომისა და გამხნევებისთვის, იმისთვის, რომ ნაკრების სხვა ფეხბურთელებთან ერთად, ჩემიც ეიმედებათ... მადლობა იმისთვის, რომ ნაკრების ყველა თამაშზე ჩვენთან არიან. გპირდებით, რომ ყველაფერს გავაკეთებთ, ყველა ქართველის ოცნება რეალობად რომ ვაქციოთ და ევროპის ჩემპიონატზე ვითამაშოთ. არავინ იცის, კიდევ როდის მოგვეცემა ასეთი შანსი, ამიტომ, აუცილებლად უნდა გამოვიყენოთ!

გიორგი ჩაკვეტაძეს ჟურნალისტი რატი შელეგია ესაუბრა

 

კომენტარები

ბოლო ამბები